OVER ONS....

Mogen wij onszelf even voorstellen: Henriëtte en Liesbeth, de instructrices van The Wobbling Dancers.

Liesbeth is in Emst geboren en woont daar nog steeds. Ze heeft een oudere broer. Na de lagere school in Nijbroek en de MULO in Epe gaan werken in Vaassen, twee jaar later gaan werken in Deventer. Getrouwd in 1976 met Henk, in 1980 naar Haaksbergen gaan wonen, omdat Henk werk kreeg in Hengelo. In 1985 werd Henk uitgezonden naar Portugal en het gezin heeft daar ruim een half jaar gewoond. Henk werkt nog steeds in Hengelo, al heet het bedrijf nu anders. In 1982 weer terug in Emst. Henk en Liesbeth hebben 3 zoons, waarvan nog één thuis is. Toen de kinderen allemaal naar school gingen is Liesbeth weer gaan werken na een aantal computercursussen gedaan te hebben. Ze werkt nu 20 uur per week als Office Manager in Apeldoorn.

Grootste hobby was altijd volleybal, zowel van Liesbeth als van Henk, maar na een scheuring van de achillespees en een chronische ontsteking in de schouder en bovenarm moest Liesbeth stoppen.

Ze zag op een dorpsavond in Vaassen mensen countrydansen op livemuziek van Major Dundee en was verkocht. Op de eerste lesavond in Vaassen na de vakantie was ze aanwezig bij The Desperado's o.l.v. Martin Hamers en sindsdien is ze  verslingerd aan deze vrijetijdsbesteding. Henk wilde niet mee, maar toen de Wobbling Dancers startten, is hij ook mee gaan doen en nog steeds danst ook hij enthousiast mee. Er danst nog meer familie mee, Liesbeth's moeder en Henk's moeder dansen beide elke vrijdagmiddag in de seniorengroep mee!

Henriëtte werd in Apeldoorn geboren, ze was de jongste van vier dochters en na haar werd nog een broertje geboren. Ze verhuisde zo vaak dat ze de tel is kwijtgeraakt. Van haar 9^e tot haar 17^e jaar woonde ze op 'De Scherpenhof' in Terwolde, waar ze een leuke tijd had. Er waren veel shows met artiesten. Daarna verhuisde ze via Epe naar Zaandam, maar kon daar niet wennen, dus weer terug naar Epe. Sinds enkele jaren is ze getrouwd met Wiebo. Ze heeft vele jaren als administratief medewerkster gewerkt voor een bouwbedrijf in Nijbroek. Nu werkt ze alleen nog op kantoor van Wiebo, ook in de administratie en boekhouding. Haar vroegere hobby's, aqua jogging, skeeleren, zwemmen en naar de sportschool heeft ze bijna allemaal aan de kant moeten zetten voor het line dancing. Verder houdt ze thuis poezen (perzen). Ze gaat graag op vakantie en haar favoriete vakantieland is Portugal, waar ze al meerdere keren is geweest.

Met de Kerst bezoekt ze graag de Canarische Eilanden, waar ze kan countrydansen in het Countrycafé. Pretparken bezoeken is ook een hobby van haar. Door Liesbeth ging Henriëtte eens kijken bij het countrydansen in Vaassen, waar Liesbeth toen al een paar maanden aan het dansen was. Ook zij was meteen enthousiast en is dat natuurlijk nog steeds. Ook Henriëtte heeft familieleden die meedansen: haar man en haar zus dansen dinsdagavonds mee en haar moeder komt elke vrijdagmiddag met drie of vier vriendinnen dansen in de seniorengroep.

HET ONTSTAAN VAN 'THE WOBBLING DANCERS'

In het najaar van 2000 begon bij ons het plan te ontstaan om nog eens zelf een Country & Western Dansclub te gaan starten. Dit kwam een beetje door onvrede met de club waar we toen allebei dansten. Wij beiden houden veel van de countrymuziek en voornamelijk de 'echte' countrymuziek. Niet dat daar nooit van afgeweken mag worden maar de hoofdmoot moet daar wel uit bestaan. De club waar wij lid van waren, boog toch steeds meer af naar het 'moderne' countrydansen, wat veel in wedstrijden wordt gedanst. Dus dansen op nummers van 'Five', 'Jennifer Lopez' en 'Enrique Iglesias' etc.

Wat begon als een geintje, veranderde in een serieus plan toen Wiebo Tolsma, de partner van Henriëtte ons hulp aanbood met het aanschaffen van een goede installatie. Het balletje begon te rollen en na wat informatie hier en daar bleek de Brinkzaal van de Eper Gemeentewoning op de dinsdagavond vrij te zijn. Niets stond ons nog in de weg en vanaf dat moment waren we druk met het aanschaffen van de muziekinstallatie, headsets, cd's, met het maken van foto's voor op onze uitnodiging voor de 'Open Dag' en het maken van de uitnodigingen enz. enz.

Ook moest er een naam bedacht worden. We wilden de naam van onze sponsor er wel een beetje in verwerken maar dat vond Wiebo niet zo'n goed idee. Na wat puzzelen kwam één van de zoons van Liesbeth bij het woord 'wiebelen' in het nederlands-engels woordenboek. Dat lijkt wel wat op Wiebo. In het engels 'wobble'. Zo werd de naam Wobbling Dancers bedacht, zit er toch nog iets van Wiebo in. Later bleek dat het woord ook 'zwalken' betekent, en het is dan ook logisch dat engelse vakantiegangers op de Canarische Eilanden nogal vreemd opkeken, toen Henriëtte ze de naam van onze dansclub vertelde! Maar een originele naam is het wel, geen enkele dansclub of school heet zo!

Eindelijk, op 30 januari 2001 was de grote dag: Open Huis 's avonds om 20.00 uur in de Gemeentewoning. De opkomst van belangstellenden, vrienden, familie, collega's overtrof onze verwachtingen, de zaal was afgeladen vol en het werd een gezellige avond waar zo af en toe ook een blokje gedanst werd.

Een week later, op 6 februari begon het echte werk, de eerste les. De opkomst was goed en na de eerste zenuwen ging het uitlessen ook eigenlijk best goed. We hadden natuurlijk al wel vele avonden vooraf geoefend bij Wiebo in zijn Stukadoorsbedrijf.

Met het verstrijken van de weken verdwenen de grootste zenuwen voor het lesgeven en werden we meer ontspannen. Waren we in het begin wat bang om iets fout te zeggen, nu is dat niet meer het geval. Iedereen maakt vergissingen en niemand maakt er een punt van.

In 2005 was het nieuwe bedrijf van Wiebo klaar en is de bovenverdieping geschikt gemaakt om te dansen, vanaf die tijd dansen we aan de Langeveenteweg en zijn we ook op donderdagavond met een nieuwe groep begonnen.

We zijn nu meerdere jaren bezig en het loopt fantastisch. Er komen soms wel 40 mensen dansen op een avond. De sfeer is goed en daar ligt bij ons ook de nadruk. Natuurlijk willen we zo mooi mogelijk dansen en leuke dansen leren (en soms ook wel moeilijke dansen) maar het belangrijkste is, dat we met zoveel mogelijk mensen in goede harmonie fijn dansen op fijne countrymuziek.

We waren eerst aangesloten bij de CWU, een landelijke vereniging, die ook workshops geeft. Wij hadden daar bewust voor gekozen, omdat die het echte, oude countrydansen in ere houdt. De dansen die we daar leerden, werden echter niet veel in den lande gedanst. Daarom zijn we enkele jaren naar workshops van de WIDO gegaan. Toen een paar jaar geleden Jos Slijpen in onze regio workshops ging geven, zijn we daar naar toe gegaan. Mooi dichtbij maar helaas loopt het aantal deelnemers terug en is de vraag of hij hier in de omgeving doorgaat.

We hopen nog heel lang door te blijven gaan met countrydansen, maar kunnen dit natuurlijk alleen als onze leden enthousiast zijn en blijven. Daarom staan wij altijd open voor opbouwende kritiek en tips om bepaalde dansen uit te lessen of andere ideeën om het zo gezellig mogelijk te houden.

KEEP IT COUNTRY!!!

Henriëtte en Liesbeth