OVER ONS....
Mogen wij onszelfeven voorstellen: Henriëtte en Liesbeth, de instructrices van The WobblingDancers.
Liesbeth is in Emst geboren en woont daar nog steeds. Ze heeft een oudere broer. Na de lagere school in Nijbroek, en de MULO in Epe, is ze gaan werken in Vaassen. Twee jaar later gaan werken in Deventer. Getrouwd in 1976 met Henk, en in 1980 naar Haaksbergen gaan wonen, omdat Henk werk kreeg in Hengelo. In 1985 werd Henk uitgezonden naar Portugal en het gezin heeft daar ruim een half jaar gewoond. Henk werkt nog steeds in Hengelo, al heet het bedrijf nu anders. In 1982 weer terug in Emst. Henk en Liesbeth hebben 3 zoons, waarvan er nog één thuis woont. Sinds februari 2009 is Liesbeth ook de trotse oma van kleindochter Nienke. Toen de kinderen allemaal naar school gingen is Liesbeth weer gaan werken na een aantal computercursussen gedaan te hebben. Ze werkt nu 20 uur per week als Office Manager bij Beroeps Fotografen in Epe.
Grootste hobby wasaltijd volleybal, zowel van Liesbeth als van Henk, maar na een scheuring van deachillespees en een chronische ontsteking in de schouder en bovenarm moestLiesbeth stoppen.
Ze zag op eendorpsavond in Vaassen mensen countrydansen op livemuziek van Major Dundee en wasverkocht. Op de eerste lesavond in Vaassen na de vakantie was ze aanwezig bijThe Desperado's o.l.v. Martin Hamers ensindsdien is ze verslingerd aan deze vrijetijdsbesteding. Henk wilde nietmee, maar toen de Wobbling Dancers startten, is hij ook mee gaan doen en nogsteeds danst ook hij enthousiast mee. Er danst nog meerfamilie mee, Liesbeth's moeder en Henk's moeder dansen beide elke vrijdagmiddagin de seniorengroep mee!
Henriëttewerd in Apeldoorn geboren, ze was de jongste van vier dochters en na haar werd nog een broertje geboren. Ze verhuisde zo vaak dat ze de tel is kwijtgeraakt. Van haar 9e tot haar 17e jaar woonde ze op 'De Scherpenhof' in Terwolde, waar ze een leuke tijd had. Er waren veel shows met artiesten. Daarna verhuisde ze via Epe naar Zaandam, maar kon daar niet wennen, dus weer terug naar Epe. Sinds enkele jaren is ze getrouwd met Wiebo. Ze heeft vele jaren als administratief medewerkster gewerkt voor een bouwbedrijf in Nijbroek. Nu werkt ze alleen nog op kantoor van Wiebo, ook in de administratie en boekhouding. Haarvroegere hobby's, aqua jogging, skeeleren, zwemmen en naar de sportschool heeftze bijna allemaal aan de kant moeten zetten voor het line dancing. Verder houdtze thuis poezen (perzen). Ze gaat graag op vakantie en haar favorietevakantieland is Portugal, waar ze al meerdere keren is geweest.
Met de Kerst bezoektze graag de Canarische Eilanden, waar ze kan countrydansen in het Countrycafé.Pretparken bezoeken is ook een hobby van haar. Door Liesbeth ging Henriëtte eens kijken bij het countrydansen in Vaassen, waar Liesbeth toen aleen paar maanden aan het dansen was. Ook zij was meteen enthousiast en is datnatuurlijk nog steeds. De moeder van Henriëtte heeft vele jaren geholpen met de dansclub maar is helaas in januari 2009 overleden. Tante Ans danst elkevrijdagmiddag mee in de seniorengroep. Wiebo heeft ook vele jaren meegedanst maar helpt nu dinsdag en donderdag 's avonds mee in de danszaal.
HET ONTSTAAN VAN 'THEWOBBLING DANCERS'
In het najaar van2000 begon bij ons het plan te ontstaan om nog eens zelf een Country &Western Dansclub te gaan starten. Dit kwam een beetje door onvrede met de clubwaar we toen allebei dansten. Wij beiden houden veel van de countrymuziek envoornamelijk de 'echte' countrymuziek. Niet dat daar nooit van afgeweken magworden maar de hoofdmoot moet daar wel uit bestaan. De club waar wij lid vanwaren, boog toch steeds meer af naar het 'moderne' countrydansen, wat veel inwedstrijden wordt gedanst. Dus dansen op nummers van 'Five', 'Jennifer Lopez' en'Enrique Iglesias' etc.
Wat begon als eengeintje, veranderde in een serieus plan toen Wiebo Tolsma, de partner van Henriëtteons hulp aanbood met het aanschaffen van een goede installatie. Het balletjebegon te rollen en na wat informatie hier en daar bleek de Brinkzaal van de Eper Gemeentewoning op de dinsdagavond vrij te zijn. Niets stond ons nog in de weg envanaf dat moment waren we druk met het aanschaffen van de muziekinstallatie,headsets, cd's, met het maken van foto's voor op onze uitnodiging voor de 'OpenDag' en het maken van de uitnodigingen enz. enz.
Ook moest er een naambedacht worden. We wilden de naam van onze sponsor er wel een beetje inverwerken maar dat vond Wiebo niet zo'n goed idee. Na wat puzzelen kwam éénvan de zoons van Liesbeth bij het woord 'wiebelen' in het nederlands-engelswoordenboek. Dat lijkt wel wat op Wiebo. In het engels 'wobble'. Zo werd de naamWobbling Dancers bedacht, zit er toch nog iets van Wiebo in. Later bleek dat hetwoord ook 'zwalken' betekent, en het is dan ook logisch dat engelsevakantiegangers op de Canarische Eilanden nogal vreemd opkeken, toen Henriëtteze de naam van onze dansclub vertelde! Maar een originele naam is het wel, geenenkele dansclub of school heet zo!
Eindelijk,op 30 januari 2001 was de grote dag: Open Huis 's avonds om 20.00 uur in deGemeentewoning. De opkomst van belangstellenden, vrienden, familie, collega'sovertrof onze verwachtingen, de zaal was afgeladen vol en het werd een gezelligeavond waar zo af en toe ook een blokje gedanst werd.
Een week later, op 6februari begon het echte werk, de eerste les. De opkomst was goed en na deeerste zenuwen ging het uitlessen ook eigenlijk best goed. Wehadden natuurlijk al wel vele avonden vooraf geoefend bij Wiebo in zijnStukadoorsbedrijf.
Met het verstrijkenvan de weken verdwenen de grootste zenuwen voor het lesgeven en werden we meerontspannen. Waren we in het begin wat bang om iets fout te zeggen, nu is datniet meer het geval. Iedereen maakt vergissingen en niemand maakt er een puntvan.
In2005 was het nieuwe bedrijf van Wiebo klaar en is de bovenverdieping geschikt gemaakt om te dansen, vanaf die tijd dansen we aan de Lange Veenteweg en zijn weook op donderdagavond met een nieuwe groep begonnen.
We zijn numeerdere jaren bezig en het loopt fantastisch. Er komen soms wel 40 mensen dansenop een avond. De sfeer is goed en daar ligt bij ons ook de nadruk. Natuurlijkwillen we zo mooi mogelijk dansen en leuke dansen leren (en soms ook welmoeilijke dansen) maar het belangrijkste is, dat we met zoveel mogelijk mensenin goede harmonie fijn dansen op fijne countrymuziek.
Wewaren eerst aangeslotenbij de CWU, een landelijke vereniging, die ook workshops geeft. Wij hadden daar bewustvoor gekozen, omdat die het echte, oude countrydansen in erehoudt. De dansen die we daar leerden, werden echter niet veel in den landegedanst. Daarom zijn we enkele jaren naar workshops van de WIDO gegaan. Toen eenpaar jaar geleden Jos Slijpen in onze regio workshops ging geven, zijn we daarnaar toe gegaan.
We hopen nog heellang door te blijven gaan met countrydansen, maar kunnen dit natuurlijk alleenals onze leden enthousiast zijn en blijven. Daarom staan wij altijd open vooropbouwende kritiek en tips om bepaalde dansen uit te lessen of andere ideeën omhet zo gezellig mogelijk te houden.
KEEP IT COUNTRY!!!
Henriëtte enLiesbeth